1630 - 1863 - De Nederlandse rol in de slavernij in Zuid-Amerika begon later dan die van de Portugezen, maar was zeer intensief. Waar Nederlanders aanvankelijk morele bezwaren hadden tegen de mensenhandel, sloeg dit om toen zij zelf koloniën in Zuid-Amerika veroverden. (jan 1, 1630 – jul 1, 1863)

Description:

1. De omslag: Verovering van Brazilië (1630)
In 1630 veroverde de West-Indische Compagnie (WIC) grote delen van Noordoost-Brazilië op de Portugezen. De Nederlanders wilden de suikerplantages daar overnemen, maar de inheemse bevolking kon of wilde het zware werk niet doen. Om de productie draaiende te houden, besloot de WIC de Portugese methode over te nemen: de inzet van tot slaaf gemaakte Afrikanen.

2. De eigen aanvoerlijn: Fort Elmina (1637)
Om niet afhankelijk te zijn van anderen, veroverde de WIC in 1637 het Portugese fort Elmina aan de Afrikaanse Goudkust (het huidige Ghana). Dit werd het centrale verzamelpunt voor de Nederlandse slavenhandel. Vanaf dat moment begon de grootschalige, directe deportatie van mensen naar Zuid-Amerika onder Nederlandse vlag.

3. De groei naar marktleider (1650-1675)
Na de verovering van Curaçao (1634) en later gebieden in Guyana en Suriname (vanaf 1667), groeide Nederland snel uit tot een grote speler. Tussen 1650 en 1675 was Nederland zelfs verantwoordelijk voor ongeveer de helft van alle slaventransporten over de Atlantische Oceaan.

Wist je dat?
Curaçao functioneerde als een enorme 'verdeelhaven' of slavenmarkt. Mensen werden daar eerst naartoe gebracht om vervolgens te worden doorverkocht aan Spaanse koloniën in de rest van Zuid-Amerika.
In totaal zijn naar schatting 600.000 mensen door Nederlanders als handelswaar over de oceaan vervoerd.

Added to timeline:

Date:

Images: