jun 5, 2026 - 2026 - 5 Juni 2026 is de 153e viering/herdenking; publicatie Nieuwsbrief "Sarnamihuis" Juni 2026

Description:

Door: Widjay Koemar Ramharakh, 3 Mei 2026

Een Herinnering die Blijft Leven

Op 5 juni 2026 herdenken en vieren wij de 153e Hindoestaanse
immigratie. Voor mij is dit moment meer dan een datum.
Het is een herinnering die klopt in mijn hart
— een hart dat, hoe Nederlands mijn leven ook is geworden,
nog steeds Hindoestaans voelt. “Phir bhi dil hai Hindustani.”
Toch blijft mijn hart Hindustani. Elf jaar geleden ontstond
een idee dat ik nu opnieuw tot leven heb gebracht:
een digitale tijdslijn van de Surinaamse contractarbeiders-
schepen. Een plek waar geschiedenis tastbaar wordt, waar
cijfers verhalen worden, en waar onze voorouders weer een
stem krijgen.

Een Persoonlijke Zoektocht naar Roots

De afgelopen jaren brachten wereldgebeurtenissen, mijn werk
bij een Nederlandse bank en vooral het verlies van familie-
leden mij dichter bij vragen die ik lang had weggeduwd.
Waar komen wij vandaan? Wie waren onze voorouders?
Hoe zijn wij uiteindelijk in Nederland terechtgekomen?
Ik woon al 53 jaar in Nederland. Soms word ik vooral als
Nederlander gezien zelfs door familie. Dat begrijp ik. Maar diep van
binnen draag ik nog steeds de melodie van mijn afkomst.
“Ik ben gevormd in Nederland, maar mijn ziel reist nog
steeds mee met mijn voorouders.”

Boeken, Archieven en Stilte in de Familie

Mijn zoektocht begon met boeken van Choenni, Bhagwanbali
en vele anderen. Online vond ik platforms zoals Hindorama,
OHM en het Sarnámihuis. Maar de grootste schat vond ik bij
het Nationaal Archief: de namen van de schepen waarmee de
voorouders van mijn Adji, Adja, Nani en Nana naar Suriname
kwamen. Ruim 34.000 immigranten.
Meer dan ik ooit had kunnen
vermoeden. Toen ik een stamboom begon op MyHeritage,
merkte ik hoe voorzichtig familieleden zijn met het delen van
verhalen. Soms uit schaamte, soms uit pijn, soms uit
bescherming. “Men weet wel iets, maar houdt het vooral voor
zichzelf.”

De Stier in Mij: Nooit Opgeven

Als (Sterrenbeeld) Stier geef ik niet snel op. Ik verlegde
mijn zoektocht naar de Koloniale Verslagen, die gelukkig
online beschikbaar zijn. En ik begon moderne technologie
te gebruiken — waaronder AI — om patronen te vinden en
informatie te ordenen. Mijn project gaat niet over
politiek, niet over misleiding, niet over kastensystemen
of conflicten. Het gaat over de reis. Over de mensen.
Over de drang naar een beter bestaan. Note: Ik ben geen
rechter en wil objectief kijken, ik ga niet romantiseren
en kan niet om de oorzaak heen, de slavernij en ik schrijf
zoals het in de koloniale verslagen en krantenartikelen
uit die tijd staat, bijvoorbeeld het woord “koelie”, niet
alleen Hindoestanen, maar ook de Javaanse contractarbeiders
werdenlet terlijk “koelies” (ik lees soms in de stukken
ook coolie of coelie) genoemd. Het woord ‘Hindostanen’
wordt vaak verward met ‘Hindoestanen’, het woord
‘Hindostanen’ verwijst naar een etnische bevolkingsgroep,
geen religieuze. Er zijn ook islamitische, christelijke
en atheïstische Hindostanen.

Voorstellen dat je Zelf aan Boord Staat. Stel je voor dat
je arm geboren bent in Noord-India. Een Attraki overtuigt
je om naar een beloofd land te gaan waar werk, geld en
een stukje land wachten. Wat volgt is een reis vol
onzekerheid:

Weken wachten in het depot in Calcutta
Ziekte, heimwee, angst
Drie maanden op zee
Stormen, regen, benauwde tussendeks
Sterfgevallen
Twijfel
Hoop
“Elke keer dat ik lees, stap ik 150+ jaar terug in de
tijd.”

Tijdslijn: https://time.graphics/line/1043828

De Tijdslijn: Een Reis in Beeld

Mijn tijdslijn is geen dik boek, geen wetenschappelijke
analyse en geen discussieplatform. Het is een visuele
reis door:

De schepen
De cijfers
De gebeurtenissen
De kleine details die in archieven bewaard zijn gebleven
Het is een manier om je voor te stellen dat je zelf aan
boord bent van bijvoorbeeld de Lalla Rookh, samen met
411 mannen en vrouwen, midden op een woeste zee. De
tijdslijn is niet af — en zal dat ook nooit zijn. Maar
elke keer dat ik iets nieuws vind, voeg ik het toe.

Een Reis die Verder Gaat

Wat begon als een persoonlijke zoektocht, is uitgegroeid
tot iets dat ik wil delen met de gemeenschap. Omdat onze
geschiedenis niet alleen in boeken staat, maar ook in ons
hart, in onze families en in de verhalen die we doorgeven.
“Onze voorouders reisden voor een beter bestaan. Hun reis
leeft voort in ons”. Afsluitende Reflectie. De
geschiedenis van de Hindoestaanse immigratie is geen
afgesloten hoofdstuk. Het is een levende stroom die
doorwerkt in wie wij vandaag zijn — in onze keuzes, onze
waarden, onze dromen. De reis van onze voorouders begon
met onzekerheid, moed en hoop. Onze reis gaat verder met
kennis, bewustzijn en de verantwoordelijkheid om hun
verhalen niet te laten vervagen. In een wereld die steeds
sneller draait, helpt het om soms stil te staan bij waar
we vandaan komen. Niet om vast te houden aan het verleden,
maar om te begrijpen welke kracht er schuilt in onze
oorsprong. De tijdslijn die ik heb opgebouwd is mijn
manier om die kracht zichtbaar te maken. Niet als
historisch expert, maar als kleinzoon van mensen die
ooit alles achterlieten voor een onbekende toekomst.

“Wij zijn het levende bewijs van hun lef, hun veerkracht
en hun geloof in een beter leven.”

Door hun reis te begrijpen, begrijpen we ook een deel van
onszelf. En misschien ontdekken we dat de zoektocht naar
identiteit geen eindpunt heeft, maar een pad is dat we
blijven bewandelen — met dankbaarheid voor de schouders
waarop we staan.

Over de auteur. Widjay Koemar Ramharakh Who thought that
a Surinam-Indian boy/man would get a better future through
education and better opportunities from his Heritage and
Diaspora of Indians from the British Empire in the 1870s
to Suriname, to Holland in 1973, The Netherlands?
LinkedIn: https://www.linkedin.com/feed/update/urn:li:activity:7453342195677552640/

Ben je er klaar voor en durf je het aan mee te gaan terug
in de tijd?…Widjay (WJ)

Added to timeline:

Date:

Images: