nov 1, 1993 - Верш Рыгора Барадуліна. «Трэба дома бываць часцей»

Description:

«Трэба дома бываць часцей...» – знакамітыя радкі з вершаў Рыгора Барадуліна. Глыбока народным укладам сямейнага жыцця, казкамі і прыказкамі мама, звычайная беларуская сялянка, працаўніца і песенніца Куліна Андрэеўна і бабуля па матчынай лініі Малання Несцераўна ўдыхнулі ў душу хлопчыка пачуццё прыгажосці і любові да роднага дома і слову. Невыпадкова ў паэзіі Р. Барадуліна так многа твораў з прысвячэннем маці.

Вершы вучаць нас, чытачоў, разуменню мацярынскай дабрыні і шчырасці і, вядома ж, сцерагуць не крыўдзіць самага дарагога і блізкага чалавека на свеце – маму. Ад маці засвоіў Рыгор беларускі фальклор і мову, які яшчэ ў дзяцінстве стаў для яго святыняй.

Верш раскрывае глыбокую думку пра родны кут, а таксама пра Бацькаўшчыну:

— Дом, дзе нарадзіўся чалавек, яго родны кут на ўсё жыццё застаюцца самым дарагім месцам. Тут, на роднай зямлі, закладваецца духоўны свет чалавека, асновы маралі. Прыклад бацькоў, іх адносіны да працы і людзей – узор для дзяцей. Адсюль, з парога роднай хаты, пачынаецца дарога ў жыццё, і ад таго, якія каштоўнасці мы возьмем з сабой, залежыць далейшы лёс чалавека. Нездарма кажуць: бацькоўскі дом — усяму пачатак.

Жыццё мяняецца, змяняецца час, змяняецца чалавек. Сення з нейкай незвычайнай лёгкасцю пакідаюць маладыя свой бацькоўскі куток, сваю радзіму. Цікавае жыццё, добрую працу, грошы, славу – усё гэта моладзь імкнецца знайсці ў горадзе ці за мяжой. Пакінуўшы бацькоўскі кут, выракаюцца дзеці сваёй мовы, бацькоў, губляюць сапраўдныя каштоўнасці. Праходзіць час, і прыходзіць разуменне, што страчана нешта вельмі каштоўнае.

Added to timeline:

Date: