apr 1, 1944 - Фашысты каля вёскі

Description:

Вясной 1944 года фашысты пачалі рашучыя атакі на партызанскую зону. Лясныя салдаты вымушаны былі хутка адступаць, пакідаючы мірнае насельніцтва, безабаронных жанчын, старых і малых. Таму маці з Рыгорам і суседзямі вырашылі ўцякаць у пушчу, узяўшы з сабой толькі самае неабходнае, што можна было панесці. Хлапчуку запомнілася, як цяжкапараненыя партызаны прасілі таварышаў, каб тыя застрэлілі іх, толькі б не трапіць жывымі ў рукі ворагу. З дапамогай аўчарак фашысты адшукалі ўцекачоў і выгналі з лесу, зноў пагналі ва Ушачы. «У веснавы дзень ледзянілі жахам аўтаматы ў немцаў. <…> Дождж. Бліскучыя плашчы на немцах. Аўтаматы. Сабакі. Нельга двойчы ўвайсці ў адну і тую ж раку, сцвярджалі старажытныя, мост адзін і той жа мы праходзілі двойчы, мост пакут і страху, мост цераз раку жыцця і нябыту» — так праз многа гадоў успамінаў Р. Барадулін пра дні свайго ваеннага маленства. Калі гітлераўцы адыходзілі пры наступленні Савецкай арміі, яны спалілі бацькаву хату. Паэт успамінаў: «Маці, бабуля і я засталі свежыя галавешкі».

Added to timeline:

Date: